Koło Gospodyń
Wiejskich
Nadoliczanki

Zawsze na stanowisku. Można do niej zadzwonić o trzeciej w nocy — odbierze i jeszcze coś ogarnie po drodze.

Mózg operacji. Jak coś trzeba wymyślić — idzie się do niej. Jak coś się nie da — też idzie się do niej, a potem jakoś się da.

Strażniczka budżetu. Wie ile mamy, ile wydałyśmy, a ile jeszcze możemy wydać (zwykle mniej niż chcemy).

Nasza twarz na zewnątrz. Umie rozmawiać z gminą, sponsorami i ciocią Helą — i nikt nie wychodzi zawiedziony.

Pisze, klika, łączy jedno z drugim — i działa. Tę stronę zbudowała sama. A jak akurat nic się nie psuje, wymyśla, co możemy zrobić następnym razem.

Bez niej impreza nie ruszy. Wie gdzie są krzesła, kto ma klucz od świetlicy i dlaczego zniknął przedłużacz.

Mama na pełen etat, ale jak trzeba upiec babeczki, pierniki czy coś co znika z talerza w pięć minut — zawsze znajdzie chwilę.

Patrzy na wszystko pod innym kątem. Kiedy napotykamy problem, ona zadaje jedno trafne pytanie — i nagle wiadomo o co chodzi.

Niezawodna, gdy trzeba nakarmić tłum. Stawia gar nad ogniem z taką pewnością, że ludzie wracają po dokładkę zanim jeszcze zdążą usiąść.

Dostaje pustą salę i pomysł — oddaje scenografię, na której każde zdjęcie wygląda jak okładka. Nikt nie wie, jak to robi, ale zawsze działa.